Wednesday, April 28, 2010

Ciconia et Cattus (Odo)

SOURCE: Odo of Cheriton's' Latin fables are available in Hervieux's edition at GoogleBooks, and there is a delightful English translation by John Jacobs: The Fables of Odo of Cheriton.

This is fable 71 Hervieux's edition. Although this is not a classical fable, it is very similar to the famous story of the fox and the crow - except that the stork is much wiser than the crow (Perry 124).

READ OUT LOUD. Choose which marked text you prefer to practice with - macrons or accent marks - and read the text out loud until you feel comfortable and confident. Then, try reading the unmarked text at the bottom. It should be easy for you after practicing with the marked texts. :-)


MACRONS. Here is the text with macrons:

Bonum est assimulārī Cicōniae, quae anguillam sibi et pullīs suīs ad vescendum portāvit. Quod vidēns Cattus quī libenter comedit piscēs, licet nōn velit hūmectāre pedēs, ait: Ō avis pulcherrima, rōstrum habēs rubeum et plūmās albissimās, numquid rōstrum tuum ita rubeum est interius ut exterius? Cicōnia nōluit aliquid rēspondere, nec rōstrum aperīre, quia nōluit anguillam dīmittere. Īrātus Mūrilegus vītuperābat Cicōniam: Vel es surda vel mūta. Nōn poteris rēspondēre, miserrima? Nonne quandōque comedis serpentēs quae sunt animālia venēnōsa et immundissima? Quodlibet animal mundum munda dīligit, et tū, turpia et immunda. Igitur es inter cēterās avēs immundissima. Cicōnia, nihil rēspondēns, cum anguillā tenuit viam suam.


ACCENT MARKS. Here is the text with ecclesiastical accents, plus some color-coding for the words of three or more syllables (blue: penultimate stress; red: antepenultimate stress):

Bonum est assimulári Cicóniae, quae anguíllam sibi et pullis suis ad vescéndum portávit. Quod videns Cattus qui libénter cómedit pisces, licet non velit humectáre pedes, ait: O avis pulchérrima, rostrum habes rúbeum et plumas albíssimas, numquid rostrum tuum ita rúbeum est intérius ut extérius? Cicónia nóluit áliquid respondére, nec rostrum aperíre, quia nóluit anguíllam dimíttere. Irátus Murílegus vituperábat Cicóniam: Vel es surda vel muta. Non póteris respondére, misérrima? Nonne quandóque cómedis serpéntes quae sunt animália venenósa et immundíssima? Quódlibet ánimal mundum munda díligit, et tu, túrpia et immúnda. Ígitur es inter céteras aves immundíssima. Cicónia, nihil respóndens, cum anguílla ténuit viam suam.


UNMARKED TEXT. Here is the unmarked text - after practicing with the marked text that you prefer, you should not have any trouble with the unmarked text:

Bonum est assimulari Ciconiae,
quae
anguillam
sibi et pullis suis ad vescendum
portavit.
Quod videns
Cattus
qui libenter comedit pisces,
licet non velit humectare pedes,
ait:
O avis pulcherrima,
rostrum habes rubeum
et plumas albissimas,
numquid rostrum tuum
ita rubeum est interius
ut exterius?
Ciconia
noluit aliquid respondere,
nec rostrum aperire,
quia noluit anguillam dimittere.
Iratus Murilegus
vituperabat Ciconiam:
Vel es surda vel muta.
Non poteris respondere, miserrima?
Nonne quandoque comedis serpentes
quae sunt animalia
venenosa et immundissima?
Quodlibet animal mundum
munda diligit,
et tu,
turpia et immunda.
Igitur es
inter ceteras aves immundissima.
Ciconia, nihil respondens,
cum anguilla
tenuit viam suam.



IMAGE. Here is an illustration for the story (image source), showing a medieval depiction of a stork:




No comments:

Post a Comment